خاطرات بوشهر محاله یادُم بره

  • توسط صدف فرزانه
  • ۷ ماه قبل
  • 0
سفر به بوشهر

تا حدود دو سال پیش اگر از من می‌پرسیدند شهر دومی که برای زندگی کردن انتخاب می‌کنی کجاست، قطعا جوابم رشت بود؛ اما از آن‌جایی که آدمیزاد است دیگر و علایقش در گذر زمان و با گذشت سال‌ها تغییر می‌کند، امروز جواب دیگری برای این سوال دارم. زمستان ۹۷ بود که فهمیدم با تمام علاقه‌ای که همچنان به رشت، شهر باران‌های بی‌امان دارم؛ اگر قرار باشد شهر دومی را برای زندگی انتخاب کنم، قطعا به بوشهر کوچ می‌کنم. حالا چرا نظرم عوض شد و چه شد که شیفته بوشهر و مردمانش شدم را در ادامه برایتان می‌گویم. هنوز که هنوز است و الان که می‌خواهم بخشی از خاطرات سفر به بوشهر را برایتان بنویسم، دلم غنج می‌رود از یادآوری آن سفر رویایی و هیجان‌انگیز به بوشهر که اتفاقی اولین سفر تنهایی من هم شد.

راهنمای سفر به بوشهر

سرزمین مادری

پدربزرگ مادری‌ام اهل جهرم بود؛ به همین خاطر از کودکی بارها به شهرهایی مثل جهرم و شیراز و بندرعباس و… سفر کرده بودیم و علاقه من به جنوب از همان دوران شکل گرفت. اما شهری که هیچ‌وقت به آن سفر نکرده بودم و همیشه برایش رویاپردازی می‌کردم و از قضا هر بار برنامه سفر می‌ریختم یک چیزی مانع می‌شد، بوشهر بود. بوشهری که از مهربانی و مهمان‌نوازی مردمانش از زبان بلاگرهای سفر چند خاطره شنیده بودم و به خاطر علاقه زیادم به موسیقی محلی جنوب، در اینترنت و صفحات مجازی، گروه‌های موسیقی بوشهری را دنبال می‌کردم و با خودم قرار گذاشته بودم اولین وعده غذایی در بوشهر را در قلیه سرا عامو حسین بخورم که تعریفش را حسابی از دوست بوشهریم شنیده بودم؛ اما بعدا و با سفر به بوشهر فهمیدم شنیدن کی بود مانند دیدن!

جشنواره موسیقی کوچه

سفر تنهایی، توفیق اجباری

به خاطر جشنواره موسیقی کوچه که در ادامه بیشتر درباره آن برایتان توضیح می‌دهم، عزمم را جزم کردم که هر طور شده اسفند ۹۷ را بوشهر باشم. از آن‌جایی که پیدا کردن همسفر گاهی از مصائب سفر می‌شود، از چند ماه قبل فکرش را کرده بودم و در نهایت یکی از دوستانم خیلی استقبال کرد و قرارمان برای سفر قطعی شد.

حسابی هیجان‌زده بودم و داشتیم به تاریخ سفر نزدیک می‌شدیم و کم کم می‌خواستیم برای خرید بلیت اقدام کنیم که دوستم خبر داد مجبور است تا روز آخر اسفند سرکار باشد و نمی‌تواند به هیچ طریقی مرخصی بگیرد. حالا شما حال من را تصور کنید. قبل از این هم تنها سفر نکرده بودم و می‌شود گفت از سفر تنهایی می‌ترسیدم و برای خودم از آن غول ساخته بودم. اما هر طور شده دل را به دریا زدم و راهی بوشهر شدم. به این طریق سفر تنهایی برایم توفیق اجباری شد و سفر به بوشهر یکی از  بهترین و خاطره‌انگیزترین سفرهایی شد که تا به حال داشتم. نشان به آن نشان که دو سال بیشتر است از سفر بوشهر گذشته و من همچنان به هر شخصی که می‌رسم از آن سفر می‌گویم. خاطرات بوشهر برایم حکم خاطرات سربازی را پیدا کرده است :دی

جاهای دیدنی بوشهر

فستیوال موسیقی کوچه

سال ۹۶ همزمان با روز ملی بوشهر برای اولین بار جشنواره موسیقی کوچه در کافه حاج رئیس بوشهر برگزار شد. البته اشتباه نکنید، این فستیوال فقط مخصوص موسیقی محلی بوشهر نیست و گروه‌های موسیقی از استان‌هایی مانند لرستان و کردستان هم در آن حضور داشتند.

ترانه های محلی بوشهراز صفحه اینستاگرام احسان عبدی‌پور و محسن شریفیان موسس گروه لیان و نوازنده نی‌انبان متوجه این جشنواره شدم و همین انگیزه اصلی من برای سفر شد. این شد که تصمیم گرفتم جشنواره سال بعد (سال ۹۷) را از دست ندهم و فکر کردم بهترین فرصت برای سفر به بوشهر و چند روز زندگی کردن در آن حال و هوا و گوش سپردن به موسیقی ناب و بی‌تکلف محلی است. از ۲۰ تا ۲۶ اسفند ۹۷ یک هفته رویایی را در بوشهر گذراندم و هر چه از شور و شوقی که در آن چند روز در کافه حاج رئیس و کوچه پس کوچه‌های بوشهر در جریان بود برایتان بگویم، باز کم گفتم. این را هم بگویم که در طول سال در کافه حاج رئیس مراسم‌های دیگری مربوط به موسیقی هم برگزار می‌شود و فستیوال کوچه تنها برنامه این کافه نیست.

گشتی در بوشهر

یک هفته‌ای که آن‌جا بودم با دوست بوشهری‌ام تقریبا تمام بوشهر و اطرافش را گشتیم، از بازار قدیمی بوشهر گرفته تا گنبد نمکی جاشک و نخلستان‌هایی که حسابی دل از آدم می‌برد. البته که من به خاطر علاقه وافرم به دریا، بیشتر وقتم را کنار ساحل و خیره به دریا بودم و حقیقتا باید بگویم سواحلش بی‌مانند است.

همه چیز درباره سفر به بوشهراین که تصمیم بگیرم تنها سفر کنم برایم سخت بود؛ اما بعدا فهمیدم که بهترین تصمیم را گرفته‌ام. اسفند ۹۸ هم قرار بود دوباره در جشنواره شرکت کنم که به خاطر کرونا کنسل شد و مدام به خودم می‌گفتم چه خوب شد که پارسال رفتم و حسرت به دلم نماند. تجربه بارها به همه ما ثابت کرده که اگر از فرصت‌هایمان استفاده نکنیم، مفت از دستمان می‌روند و معلوم نیست دوباره کی به دستشان بیاوریم؛ این موضوع درباره سفر هم صدق می‌کند. به همین خاطر بهانه آوردن برای سفر نرفتن و تنبلی کردن، فقط پشیمانی برای آدم باقی می‌گذارد.

قلیه سرای عامو حسین، تا نروی ندانی

یادتان هست گفتم با خودم قرار گذاشته بودم هر وقت رفتم بوشهر حتما به قلیه سرای عامو حسین سر بزنم؟ الوعده وفا، آن هم نه یک بار، بلکه در طول هفته‌ای که بوشهر بودم سه بار با دوست بوشهری‌ام به رستوران عامو حسین رفتیم و بدون اغراق می‌گویم هر سه غذایی که خوردم جزء لذیذترین غذاهای محلی بود که تا به حال خورده بودم. من قلیه ماهی مخصوص، قلیه میگو و ماهی شوریده شکم پر را امتحان کردم و هنوز عکس‌ها را که می‌بینم حسابی دلتنگشان می‌شوم :دی

غذاهای محلی بوشهربهتر است که زمستان را برای سفر به بوشهر انتخاب کنید و اکیدا توصیه می‌کنم که حتما اگر بوشهر رفتید به قلیه سرای عامو حسین هم بروید. اصلا از من بپرسید می‌گویم بوشهر بدون قلیه سرای عامو حسین انگار یک چیزی کم دارد. راستی هر زمان که خواستید به بوشهر سفر کنید، اگر مثل من خوش‌شانس نبودید و خانه دوست‌تان آن‌جا نبود :دی، غصه نخورید و سریع سایت شب را باز کنید و از بین اقامتگاه‌های بومگردی و منزل‌های اجاره‌ای بوشهر که تعدادشان هم کم نیست، یکی را انتخاب و رزرو کنید :دی

  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
  • linkedin
قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*