فرهنگ بومی، هنر، موسیقی و آداب و رسوم اصفهان

  • توسط مهدی رئوف
  • ۲ سال قبل
  • 0
فرهنگ بومی اصفهان

جدول محتوا

یکی از زیباترین رسومات مردم اصفهان که متاسفانه امروزه انجام نمی شود رسم آبریزان است. این رسم زیبا به این شکل است که در یک روز مردم از هر طایفه و طبقه و دین و آیینی در کنار زاینده رود جمع می شوند. در این رسم زنان برای تماشا به بالای پل رفته و مردان با لباس های کهنه به درون آب می روند و با ظرف به یکدیگر آب می پاشند.

آتش افروزی و جل جلانی

یکی دیگر از رسومات استان اصفهان که بیشتر در حوالی نظنز و مناطق اطراف آن انجام می شود رسم آتش افروزی و جل جلانی است. در این رسم در شب های ۱۷، ۱۸ و ۱۹ ماه دی کودکان آبادی ها به دسته های مختلف تقسیم شده و بر تپه ها و بلندی های اطراف آبادی خود آتش روشن می کنند. هیزم آتش از قبل آماده می شود تا در شب هنگام مشکلی برای جمع آوری زباله نباشد. در این رسم اعتقاد بر این است که اگر نور آتش ها به درختان برسد محصولات طول سال پربرکت تر خواهد بود. در این مراسم بعد از خاموش شدن آتش ها دسته ها به ده باز می گردند. پس از این به یکی از افراد توبره بزرگی می دهند و به درب خانه ها می روند. در برخی موارد دسته ها با هم رو به رو شده، با هم درگیر می شوند تا یکی از دسته ها پیروز شود.

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

 

رسم سقاخوانی اصفهان

جشن آبریزان در زاینده رود

یکی از زیباترین رسومات مردم اصفهان که متاسفانه امروزه انجام نمی شود رسم آبریزان است. این رسم زیبا به این شکل است که در یک روز مردم از هر طایفه و طبقه و دین و آیینی در کنار زاینده رود جمع می شوند. در این رسم زنان برای تماشا به بالای پل رفته و مردان با لباس های کهنه به درون آب می روند و با ظرف به یکدیگر آب می پاشند.

آتش افروزی و جل جلانی

یکی دیگر از رسومات استان اصفهان که بیشتر در حوالی نظنز و مناطق اطراف آن انجام می شود رسم آتش افروزی و جل جلانی است. در این رسم در شب های ۱۷، ۱۸ و ۱۹ ماه دی کودکان آبادی ها به دسته های مختلف تقسیم شده و بر تپه ها و بلندی های اطراف آبادی خود آتش روشن می کنند. هیزم آتش از قبل آماده می شود تا در شب هنگام مشکلی برای جمع آوری زباله نباشد. در این رسم اعتقاد بر این است که اگر نور آتش ها به درختان برسد محصولات طول سال پربرکت تر خواهد بود. در این مراسم بعد از خاموش شدن آتش ها دسته ها به ده باز می گردند. پس از این به یکی از افراد توبره بزرگی می دهند و به درب خانه ها می روند. در برخی موارد دسته ها با هم رو به رو شده، با هم درگیر می شوند تا یکی از دسته ها پیروز شود.

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

خوشبختانه با وجود اینکه لباس ها و پوشش سنتی و محلی در بسیاری از شهرهای بزرگ محو شده و اثری از آن ها وجود ندارد، اما همچنان در برخی از شهرها و روستاهای اصفهان شاهد استفاده از پوشش محلی هستیم.

لباس ها و پوشش محلی، نمادی از فرهنگ اصفهان

لباس های محلی اصفهان در نوع خود بی نظیرند و نشان دهنده فرهنگ جذاب مردم این سرزمین هستند. پوشش سنتی زنان از دامن های کوتاه مخملی قرمز با چین های زیاد، پیراهن های گلدوزی شده و شلوار مشکلی تشکیل می شود. پوشش سنتی آقایان نیز تشکیل شده از شلوار های مشکی گشاد، پیراهن سفید، جلیقه های مشکی و کلاه های نمدی است. در فصل های سرد نیز از شال های ابریشمی برای بستن کمر و قبای بلند بر روی لباس های اصلی استفاده می شود.

 

آداب و رسوم اصفهان

فرهنگ و سنت در اصفهان همچنان با قدرت جایگاه خود را حفظ کرده و آداب و رسوم این منطقه در دل مردمان اصفهان باقی مانده است. آیین ها و مراسمات سنتی و انواع آداب و رسوم همچنان با تمام انرژی و علاقه انجام می شود. البته از این مسئله هم نباید بگذریم که آداب و رسوم اصفهان بسیار جذاب هستند و همین موارد است که باعث شده گردشگران داخلی و خارجی زیادی این شهر را به عنوان یکی از اولین و مهمترین مقاصد سفر خود انتخاب کنند. در ادامه آداب و رسوم اصفهان را معرفی می کنیم.

آیین شب اسفند کاشان

شب اسفند مشهورترین آیین شهرهای اصفهان و کاشان است. در ماه اسفند هر سال روزهای ماه بیست و پنج روز محاسبه می شوند و سال نیز ۳۶۰ روز محاسبه می شود و به ۵ روز باقی مانده سال پنجه می گویند. این جشن معمولا از حدود یک الی دو ماه قبل از اسفند برنامه ریزی می شود. اصالت این جشن از شهر کاشان است و بیشتر در شهرهای کاشان و شهرهای اطراف آن انجام می گیرد.

 

رسم سقاخوانی اصفهان

در استان اصفهان و شهر اصفهان آیین مذهبی نیز جایگاه ویژه خود را دارند. در این رسم عاشقان امام حسین در یکی از دستان خود مشکی آب گرفته و با دست دیگر خود کاسه ای می گیرند و در دسته های عزاداری امام حسین به عزاداران آب می دهند و شعرهایی مخصوص می خوانند. این رسم زیبا نه تنها در شهر اصفهان بلکه در بسیاری از شهرهای این استان انجام می شود.

 

رسم سقاخوانی اصفهان

جشن آبریزان در زاینده رود

یکی از زیباترین رسومات مردم اصفهان که متاسفانه امروزه انجام نمی شود رسم آبریزان است. این رسم زیبا به این شکل است که در یک روز مردم از هر طایفه و طبقه و دین و آیینی در کنار زاینده رود جمع می شوند. در این رسم زنان برای تماشا به بالای پل رفته و مردان با لباس های کهنه به درون آب می روند و با ظرف به یکدیگر آب می پاشند.

آتش افروزی و جل جلانی

یکی دیگر از رسومات استان اصفهان که بیشتر در حوالی نظنز و مناطق اطراف آن انجام می شود رسم آتش افروزی و جل جلانی است. در این رسم در شب های ۱۷، ۱۸ و ۱۹ ماه دی کودکان آبادی ها به دسته های مختلف تقسیم شده و بر تپه ها و بلندی های اطراف آبادی خود آتش روشن می کنند. هیزم آتش از قبل آماده می شود تا در شب هنگام مشکلی برای جمع آوری زباله نباشد. در این رسم اعتقاد بر این است که اگر نور آتش ها به درختان برسد محصولات طول سال پربرکت تر خواهد بود. در این مراسم بعد از خاموش شدن آتش ها دسته ها به ده باز می گردند. پس از این به یکی از افراد توبره بزرگی می دهند و به درب خانه ها می روند. در برخی موارد دسته ها با هم رو به رو شده، با هم درگیر می شوند تا یکی از دسته ها پیروز شود.

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

آواز اصفهان یا بیات اصفهان (ابیات اصفهان) یکی از پنج آواز موسیقی سنتی ایرانی است. گفته می شود که این آواز جزئی از دستگاه همایون است، اما برخی هم معتقدند که این آواز بخشی از دستگاه شور است. در این میان بخی هم معتقدند آواز اصفهان بیش از هر چیز شبیه گام مینور است.

فرهنگ بومی و آداب و رسوم اصفهان

هر آنچه که امروز در اصفهان می بینید نمایانگر فرهنگ غنی اصفهان در گذشته و تا کنون بوده است. معماری، هنر، تاریخ و آداب و رسوم این استان و این شهر نشان دهنده این است که اصفهان فرهنگی اصیل داشته و دارد. مطمئن باشید به همین دلایل است که از اصفهان با نام نصف جهان هم یاد می شود. در اصفهان همه چیز خاص اصفهان است. گویش، فرهنگ بومی و حتی آداب و رسوم. در ادامه قصد داریم در مورد فرهنگ و آداب و رسوم اصفهان بیشتر توضیح دهیم.

 

لباس ها و پوشش محلی، نمادی از فرهنگ اصفهان

خوشبختانه با وجود اینکه لباس ها و پوشش سنتی و محلی در بسیاری از شهرهای بزرگ محو شده و اثری از آن ها وجود ندارد، اما همچنان در برخی از شهرها و روستاهای اصفهان شاهد استفاده از پوشش محلی هستیم.

لباس ها و پوشش محلی، نمادی از فرهنگ اصفهان

لباس های محلی اصفهان در نوع خود بی نظیرند و نشان دهنده فرهنگ جذاب مردم این سرزمین هستند. پوشش سنتی زنان از دامن های کوتاه مخملی قرمز با چین های زیاد، پیراهن های گلدوزی شده و شلوار مشکلی تشکیل می شود. پوشش سنتی آقایان نیز تشکیل شده از شلوار های مشکی گشاد، پیراهن سفید، جلیقه های مشکی و کلاه های نمدی است. در فصل های سرد نیز از شال های ابریشمی برای بستن کمر و قبای بلند بر روی لباس های اصلی استفاده می شود.

 

آداب و رسوم اصفهان

فرهنگ و سنت در اصفهان همچنان با قدرت جایگاه خود را حفظ کرده و آداب و رسوم این منطقه در دل مردمان اصفهان باقی مانده است. آیین ها و مراسمات سنتی و انواع آداب و رسوم همچنان با تمام انرژی و علاقه انجام می شود. البته از این مسئله هم نباید بگذریم که آداب و رسوم اصفهان بسیار جذاب هستند و همین موارد است که باعث شده گردشگران داخلی و خارجی زیادی این شهر را به عنوان یکی از اولین و مهمترین مقاصد سفر خود انتخاب کنند. در ادامه آداب و رسوم اصفهان را معرفی می کنیم.

آیین شب اسفند کاشان

شب اسفند مشهورترین آیین شهرهای اصفهان و کاشان است. در ماه اسفند هر سال روزهای ماه بیست و پنج روز محاسبه می شوند و سال نیز ۳۶۰ روز محاسبه می شود و به ۵ روز باقی مانده سال پنجه می گویند. این جشن معمولا از حدود یک الی دو ماه قبل از اسفند برنامه ریزی می شود. اصالت این جشن از شهر کاشان است و بیشتر در شهرهای کاشان و شهرهای اطراف آن انجام می گیرد.

 

رسم سقاخوانی اصفهان

در استان اصفهان و شهر اصفهان آیین مذهبی نیز جایگاه ویژه خود را دارند. در این رسم عاشقان امام حسین در یکی از دستان خود مشکی آب گرفته و با دست دیگر خود کاسه ای می گیرند و در دسته های عزاداری امام حسین به عزاداران آب می دهند و شعرهایی مخصوص می خوانند. این رسم زیبا نه تنها در شهر اصفهان بلکه در بسیاری از شهرهای این استان انجام می شود.

 

رسم سقاخوانی اصفهان

جشن آبریزان در زاینده رود

یکی از زیباترین رسومات مردم اصفهان که متاسفانه امروزه انجام نمی شود رسم آبریزان است. این رسم زیبا به این شکل است که در یک روز مردم از هر طایفه و طبقه و دین و آیینی در کنار زاینده رود جمع می شوند. در این رسم زنان برای تماشا به بالای پل رفته و مردان با لباس های کهنه به درون آب می روند و با ظرف به یکدیگر آب می پاشند.

آتش افروزی و جل جلانی

یکی دیگر از رسومات استان اصفهان که بیشتر در حوالی نظنز و مناطق اطراف آن انجام می شود رسم آتش افروزی و جل جلانی است. در این رسم در شب های ۱۷، ۱۸ و ۱۹ ماه دی کودکان آبادی ها به دسته های مختلف تقسیم شده و بر تپه ها و بلندی های اطراف آبادی خود آتش روشن می کنند. هیزم آتش از قبل آماده می شود تا در شب هنگام مشکلی برای جمع آوری زباله نباشد. در این رسم اعتقاد بر این است که اگر نور آتش ها به درختان برسد محصولات طول سال پربرکت تر خواهد بود. در این مراسم بعد از خاموش شدن آتش ها دسته ها به ده باز می گردند. پس از این به یکی از افراد توبره بزرگی می دهند و به درب خانه ها می روند. در برخی موارد دسته ها با هم رو به رو شده، با هم درگیر می شوند تا یکی از دسته ها پیروز شود.

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

از طرفی دیگر نه تنها موسیقی بلکه آواز نیز از جایگاه ویژه ای در هنر ایرانی برخوردار بوده است. شعر به عنوان یکی از مهمترین عناصر موسیقی اهمیت زیادی در موسیقی این شهر داشته است. حتی گفته می شود که در دوره های تاریخی صفویه تا زمان کنونی، معماری شهر اصفهان از موسیقی الهام گرفته شده است. و از آنجایی که به موسیقی، معماری منجمد هم گفته می شود این ادعا می تواند کاملا صحیح باشد.

جایگاه شعر و موسیقی در اصفهان

آواز اصفهان یا بیات اصفهان (ابیات اصفهان) یکی از پنج آواز موسیقی سنتی ایرانی است. گفته می شود که این آواز جزئی از دستگاه همایون است، اما برخی هم معتقدند که این آواز بخشی از دستگاه شور است. در این میان بخی هم معتقدند آواز اصفهان بیش از هر چیز شبیه گام مینور است.

فرهنگ بومی و آداب و رسوم اصفهان

هر آنچه که امروز در اصفهان می بینید نمایانگر فرهنگ غنی اصفهان در گذشته و تا کنون بوده است. معماری، هنر، تاریخ و آداب و رسوم این استان و این شهر نشان دهنده این است که اصفهان فرهنگی اصیل داشته و دارد. مطمئن باشید به همین دلایل است که از اصفهان با نام نصف جهان هم یاد می شود. در اصفهان همه چیز خاص اصفهان است. گویش، فرهنگ بومی و حتی آداب و رسوم. در ادامه قصد داریم در مورد فرهنگ و آداب و رسوم اصفهان بیشتر توضیح دهیم.

 

لباس ها و پوشش محلی، نمادی از فرهنگ اصفهان

خوشبختانه با وجود اینکه لباس ها و پوشش سنتی و محلی در بسیاری از شهرهای بزرگ محو شده و اثری از آن ها وجود ندارد، اما همچنان در برخی از شهرها و روستاهای اصفهان شاهد استفاده از پوشش محلی هستیم.

لباس ها و پوشش محلی، نمادی از فرهنگ اصفهان

لباس های محلی اصفهان در نوع خود بی نظیرند و نشان دهنده فرهنگ جذاب مردم این سرزمین هستند. پوشش سنتی زنان از دامن های کوتاه مخملی قرمز با چین های زیاد، پیراهن های گلدوزی شده و شلوار مشکلی تشکیل می شود. پوشش سنتی آقایان نیز تشکیل شده از شلوار های مشکی گشاد، پیراهن سفید، جلیقه های مشکی و کلاه های نمدی است. در فصل های سرد نیز از شال های ابریشمی برای بستن کمر و قبای بلند بر روی لباس های اصلی استفاده می شود.

 

آداب و رسوم اصفهان

فرهنگ و سنت در اصفهان همچنان با قدرت جایگاه خود را حفظ کرده و آداب و رسوم این منطقه در دل مردمان اصفهان باقی مانده است. آیین ها و مراسمات سنتی و انواع آداب و رسوم همچنان با تمام انرژی و علاقه انجام می شود. البته از این مسئله هم نباید بگذریم که آداب و رسوم اصفهان بسیار جذاب هستند و همین موارد است که باعث شده گردشگران داخلی و خارجی زیادی این شهر را به عنوان یکی از اولین و مهمترین مقاصد سفر خود انتخاب کنند. در ادامه آداب و رسوم اصفهان را معرفی می کنیم.

آیین شب اسفند کاشان

شب اسفند مشهورترین آیین شهرهای اصفهان و کاشان است. در ماه اسفند هر سال روزهای ماه بیست و پنج روز محاسبه می شوند و سال نیز ۳۶۰ روز محاسبه می شود و به ۵ روز باقی مانده سال پنجه می گویند. این جشن معمولا از حدود یک الی دو ماه قبل از اسفند برنامه ریزی می شود. اصالت این جشن از شهر کاشان است و بیشتر در شهرهای کاشان و شهرهای اطراف آن انجام می گیرد.

 

رسم سقاخوانی اصفهان

در استان اصفهان و شهر اصفهان آیین مذهبی نیز جایگاه ویژه خود را دارند. در این رسم عاشقان امام حسین در یکی از دستان خود مشکی آب گرفته و با دست دیگر خود کاسه ای می گیرند و در دسته های عزاداری امام حسین به عزاداران آب می دهند و شعرهایی مخصوص می خوانند. این رسم زیبا نه تنها در شهر اصفهان بلکه در بسیاری از شهرهای این استان انجام می شود.

 

رسم سقاخوانی اصفهان

جشن آبریزان در زاینده رود

یکی از زیباترین رسومات مردم اصفهان که متاسفانه امروزه انجام نمی شود رسم آبریزان است. این رسم زیبا به این شکل است که در یک روز مردم از هر طایفه و طبقه و دین و آیینی در کنار زاینده رود جمع می شوند. در این رسم زنان برای تماشا به بالای پل رفته و مردان با لباس های کهنه به درون آب می روند و با ظرف به یکدیگر آب می پاشند.

آتش افروزی و جل جلانی

یکی دیگر از رسومات استان اصفهان که بیشتر در حوالی نظنز و مناطق اطراف آن انجام می شود رسم آتش افروزی و جل جلانی است. در این رسم در شب های ۱۷، ۱۸ و ۱۹ ماه دی کودکان آبادی ها به دسته های مختلف تقسیم شده و بر تپه ها و بلندی های اطراف آبادی خود آتش روشن می کنند. هیزم آتش از قبل آماده می شود تا در شب هنگام مشکلی برای جمع آوری زباله نباشد. در این رسم اعتقاد بر این است که اگر نور آتش ها به درختان برسد محصولات طول سال پربرکت تر خواهد بود. در این مراسم بعد از خاموش شدن آتش ها دسته ها به ده باز می گردند. پس از این به یکی از افراد توبره بزرگی می دهند و به درب خانه ها می روند. در برخی موارد دسته ها با هم رو به رو شده، با هم درگیر می شوند تا یکی از دسته ها پیروز شود.

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

بررسی تاریخ موسیقی ایران اطلاعات زیادی در مورد جایگاه موسیقی در شهر اصفهان به ما می دهد. طبق پژوهش های انجام شده جایگاه فرهنگ بومی و هنر در ایران باستان در چند دوره تاریخی در اوج خود قرار گرفته و در دوران دیگر ارزش افزوده چندانی نداشته است. هخامنشیان، ساسانیان و اشکانیان سه سلسله ای بوده اند که در دوران حکومت خود هنر و موسیقی را ارج نهاده اند و پیشرفت های زیادی در این زمینه رخ داده است. پس از این دوران هنر و موسیقی کمی رو به نزول رفت، اما مجددا در دوران صفویه و در پایتخت حاکمیت صفویه یعنی اصفهان، علم و هنر و موسیقی به اوج پیشرفت و اعتلای خود رسیده است.

جایگاه شعر و موسیقی در اصفهان

جایگاه موسیقی در اصفهان چیزی نیست که در آن شک و شبهه ای وجود داشته باشد. مکتب موسیقی این شهر یکی از ارزشمند ترین و بزرگترین مکتب های موسیقی در سراسر تاریخ موسیقی ایران بوده است. موسیقی در دوران تاریخی اصفهان به قدری جایگاه ارزشمندی داشته که در رژه های نظامی موسیقی دانان در صف های اول رژه حضور می یافتند.

از طرفی دیگر نه تنها موسیقی بلکه آواز نیز از جایگاه ویژه ای در هنر ایرانی برخوردار بوده است. شعر به عنوان یکی از مهمترین عناصر موسیقی اهمیت زیادی در موسیقی این شهر داشته است. حتی گفته می شود که در دوره های تاریخی صفویه تا زمان کنونی، معماری شهر اصفهان از موسیقی الهام گرفته شده است. و از آنجایی که به موسیقی، معماری منجمد هم گفته می شود این ادعا می تواند کاملا صحیح باشد.

جایگاه شعر و موسیقی در اصفهان

آواز اصفهان یا بیات اصفهان (ابیات اصفهان) یکی از پنج آواز موسیقی سنتی ایرانی است. گفته می شود که این آواز جزئی از دستگاه همایون است، اما برخی هم معتقدند که این آواز بخشی از دستگاه شور است. در این میان بخی هم معتقدند آواز اصفهان بیش از هر چیز شبیه گام مینور است.

فرهنگ بومی و آداب و رسوم اصفهان

هر آنچه که امروز در اصفهان می بینید نمایانگر فرهنگ غنی اصفهان در گذشته و تا کنون بوده است. معماری، هنر، تاریخ و آداب و رسوم این استان و این شهر نشان دهنده این است که اصفهان فرهنگی اصیل داشته و دارد. مطمئن باشید به همین دلایل است که از اصفهان با نام نصف جهان هم یاد می شود. در اصفهان همه چیز خاص اصفهان است. گویش، فرهنگ بومی و حتی آداب و رسوم. در ادامه قصد داریم در مورد فرهنگ و آداب و رسوم اصفهان بیشتر توضیح دهیم.

 

لباس ها و پوشش محلی، نمادی از فرهنگ اصفهان

خوشبختانه با وجود اینکه لباس ها و پوشش سنتی و محلی در بسیاری از شهرهای بزرگ محو شده و اثری از آن ها وجود ندارد، اما همچنان در برخی از شهرها و روستاهای اصفهان شاهد استفاده از پوشش محلی هستیم.

لباس ها و پوشش محلی، نمادی از فرهنگ اصفهان

لباس های محلی اصفهان در نوع خود بی نظیرند و نشان دهنده فرهنگ جذاب مردم این سرزمین هستند. پوشش سنتی زنان از دامن های کوتاه مخملی قرمز با چین های زیاد، پیراهن های گلدوزی شده و شلوار مشکلی تشکیل می شود. پوشش سنتی آقایان نیز تشکیل شده از شلوار های مشکی گشاد، پیراهن سفید، جلیقه های مشکی و کلاه های نمدی است. در فصل های سرد نیز از شال های ابریشمی برای بستن کمر و قبای بلند بر روی لباس های اصلی استفاده می شود.

 

آداب و رسوم اصفهان

فرهنگ و سنت در اصفهان همچنان با قدرت جایگاه خود را حفظ کرده و آداب و رسوم این منطقه در دل مردمان اصفهان باقی مانده است. آیین ها و مراسمات سنتی و انواع آداب و رسوم همچنان با تمام انرژی و علاقه انجام می شود. البته از این مسئله هم نباید بگذریم که آداب و رسوم اصفهان بسیار جذاب هستند و همین موارد است که باعث شده گردشگران داخلی و خارجی زیادی این شهر را به عنوان یکی از اولین و مهمترین مقاصد سفر خود انتخاب کنند. در ادامه آداب و رسوم اصفهان را معرفی می کنیم.

آیین شب اسفند کاشان

شب اسفند مشهورترین آیین شهرهای اصفهان و کاشان است. در ماه اسفند هر سال روزهای ماه بیست و پنج روز محاسبه می شوند و سال نیز ۳۶۰ روز محاسبه می شود و به ۵ روز باقی مانده سال پنجه می گویند. این جشن معمولا از حدود یک الی دو ماه قبل از اسفند برنامه ریزی می شود. اصالت این جشن از شهر کاشان است و بیشتر در شهرهای کاشان و شهرهای اطراف آن انجام می گیرد.

 

رسم سقاخوانی اصفهان

در استان اصفهان و شهر اصفهان آیین مذهبی نیز جایگاه ویژه خود را دارند. در این رسم عاشقان امام حسین در یکی از دستان خود مشکی آب گرفته و با دست دیگر خود کاسه ای می گیرند و در دسته های عزاداری امام حسین به عزاداران آب می دهند و شعرهایی مخصوص می خوانند. این رسم زیبا نه تنها در شهر اصفهان بلکه در بسیاری از شهرهای این استان انجام می شود.

 

رسم سقاخوانی اصفهان

جشن آبریزان در زاینده رود

یکی از زیباترین رسومات مردم اصفهان که متاسفانه امروزه انجام نمی شود رسم آبریزان است. این رسم زیبا به این شکل است که در یک روز مردم از هر طایفه و طبقه و دین و آیینی در کنار زاینده رود جمع می شوند. در این رسم زنان برای تماشا به بالای پل رفته و مردان با لباس های کهنه به درون آب می روند و با ظرف به یکدیگر آب می پاشند.

آتش افروزی و جل جلانی

یکی دیگر از رسومات استان اصفهان که بیشتر در حوالی نظنز و مناطق اطراف آن انجام می شود رسم آتش افروزی و جل جلانی است. در این رسم در شب های ۱۷، ۱۸ و ۱۹ ماه دی کودکان آبادی ها به دسته های مختلف تقسیم شده و بر تپه ها و بلندی های اطراف آبادی خود آتش روشن می کنند. هیزم آتش از قبل آماده می شود تا در شب هنگام مشکلی برای جمع آوری زباله نباشد. در این رسم اعتقاد بر این است که اگر نور آتش ها به درختان برسد محصولات طول سال پربرکت تر خواهد بود. در این مراسم بعد از خاموش شدن آتش ها دسته ها به ده باز می گردند. پس از این به یکی از افراد توبره بزرگی می دهند و به درب خانه ها می روند. در برخی موارد دسته ها با هم رو به رو شده، با هم درگیر می شوند تا یکی از دسته ها پیروز شود.

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

 

هنر در اصفهان در چه شاخه هایی قابل مشاهده است؟

تاریخ هنر و موسیقی در اصفهان

بررسی تاریخ موسیقی ایران اطلاعات زیادی در مورد جایگاه موسیقی در شهر اصفهان به ما می دهد. طبق پژوهش های انجام شده جایگاه فرهنگ بومی و هنر در ایران باستان در چند دوره تاریخی در اوج خود قرار گرفته و در دوران دیگر ارزش افزوده چندانی نداشته است. هخامنشیان، ساسانیان و اشکانیان سه سلسله ای بوده اند که در دوران حکومت خود هنر و موسیقی را ارج نهاده اند و پیشرفت های زیادی در این زمینه رخ داده است. پس از این دوران هنر و موسیقی کمی رو به نزول رفت، اما مجددا در دوران صفویه و در پایتخت حاکمیت صفویه یعنی اصفهان، علم و هنر و موسیقی به اوج پیشرفت و اعتلای خود رسیده است.

جایگاه شعر و موسیقی در اصفهان

جایگاه موسیقی در اصفهان چیزی نیست که در آن شک و شبهه ای وجود داشته باشد. مکتب موسیقی این شهر یکی از ارزشمند ترین و بزرگترین مکتب های موسیقی در سراسر تاریخ موسیقی ایران بوده است. موسیقی در دوران تاریخی اصفهان به قدری جایگاه ارزشمندی داشته که در رژه های نظامی موسیقی دانان در صف های اول رژه حضور می یافتند.

از طرفی دیگر نه تنها موسیقی بلکه آواز نیز از جایگاه ویژه ای در هنر ایرانی برخوردار بوده است. شعر به عنوان یکی از مهمترین عناصر موسیقی اهمیت زیادی در موسیقی این شهر داشته است. حتی گفته می شود که در دوره های تاریخی صفویه تا زمان کنونی، معماری شهر اصفهان از موسیقی الهام گرفته شده است. و از آنجایی که به موسیقی، معماری منجمد هم گفته می شود این ادعا می تواند کاملا صحیح باشد.

جایگاه شعر و موسیقی در اصفهان

آواز اصفهان یا بیات اصفهان (ابیات اصفهان) یکی از پنج آواز موسیقی سنتی ایرانی است. گفته می شود که این آواز جزئی از دستگاه همایون است، اما برخی هم معتقدند که این آواز بخشی از دستگاه شور است. در این میان بخی هم معتقدند آواز اصفهان بیش از هر چیز شبیه گام مینور است.

فرهنگ بومی و آداب و رسوم اصفهان

هر آنچه که امروز در اصفهان می بینید نمایانگر فرهنگ غنی اصفهان در گذشته و تا کنون بوده است. معماری، هنر، تاریخ و آداب و رسوم این استان و این شهر نشان دهنده این است که اصفهان فرهنگی اصیل داشته و دارد. مطمئن باشید به همین دلایل است که از اصفهان با نام نصف جهان هم یاد می شود. در اصفهان همه چیز خاص اصفهان است. گویش، فرهنگ بومی و حتی آداب و رسوم. در ادامه قصد داریم در مورد فرهنگ و آداب و رسوم اصفهان بیشتر توضیح دهیم.

 

لباس ها و پوشش محلی، نمادی از فرهنگ اصفهان

خوشبختانه با وجود اینکه لباس ها و پوشش سنتی و محلی در بسیاری از شهرهای بزرگ محو شده و اثری از آن ها وجود ندارد، اما همچنان در برخی از شهرها و روستاهای اصفهان شاهد استفاده از پوشش محلی هستیم.

لباس ها و پوشش محلی، نمادی از فرهنگ اصفهان

لباس های محلی اصفهان در نوع خود بی نظیرند و نشان دهنده فرهنگ جذاب مردم این سرزمین هستند. پوشش سنتی زنان از دامن های کوتاه مخملی قرمز با چین های زیاد، پیراهن های گلدوزی شده و شلوار مشکلی تشکیل می شود. پوشش سنتی آقایان نیز تشکیل شده از شلوار های مشکی گشاد، پیراهن سفید، جلیقه های مشکی و کلاه های نمدی است. در فصل های سرد نیز از شال های ابریشمی برای بستن کمر و قبای بلند بر روی لباس های اصلی استفاده می شود.

 

آداب و رسوم اصفهان

فرهنگ و سنت در اصفهان همچنان با قدرت جایگاه خود را حفظ کرده و آداب و رسوم این منطقه در دل مردمان اصفهان باقی مانده است. آیین ها و مراسمات سنتی و انواع آداب و رسوم همچنان با تمام انرژی و علاقه انجام می شود. البته از این مسئله هم نباید بگذریم که آداب و رسوم اصفهان بسیار جذاب هستند و همین موارد است که باعث شده گردشگران داخلی و خارجی زیادی این شهر را به عنوان یکی از اولین و مهمترین مقاصد سفر خود انتخاب کنند. در ادامه آداب و رسوم اصفهان را معرفی می کنیم.

آیین شب اسفند کاشان

شب اسفند مشهورترین آیین شهرهای اصفهان و کاشان است. در ماه اسفند هر سال روزهای ماه بیست و پنج روز محاسبه می شوند و سال نیز ۳۶۰ روز محاسبه می شود و به ۵ روز باقی مانده سال پنجه می گویند. این جشن معمولا از حدود یک الی دو ماه قبل از اسفند برنامه ریزی می شود. اصالت این جشن از شهر کاشان است و بیشتر در شهرهای کاشان و شهرهای اطراف آن انجام می گیرد.

 

رسم سقاخوانی اصفهان

در استان اصفهان و شهر اصفهان آیین مذهبی نیز جایگاه ویژه خود را دارند. در این رسم عاشقان امام حسین در یکی از دستان خود مشکی آب گرفته و با دست دیگر خود کاسه ای می گیرند و در دسته های عزاداری امام حسین به عزاداران آب می دهند و شعرهایی مخصوص می خوانند. این رسم زیبا نه تنها در شهر اصفهان بلکه در بسیاری از شهرهای این استان انجام می شود.

 

رسم سقاخوانی اصفهان

جشن آبریزان در زاینده رود

یکی از زیباترین رسومات مردم اصفهان که متاسفانه امروزه انجام نمی شود رسم آبریزان است. این رسم زیبا به این شکل است که در یک روز مردم از هر طایفه و طبقه و دین و آیینی در کنار زاینده رود جمع می شوند. در این رسم زنان برای تماشا به بالای پل رفته و مردان با لباس های کهنه به درون آب می روند و با ظرف به یکدیگر آب می پاشند.

آتش افروزی و جل جلانی

یکی دیگر از رسومات استان اصفهان که بیشتر در حوالی نظنز و مناطق اطراف آن انجام می شود رسم آتش افروزی و جل جلانی است. در این رسم در شب های ۱۷، ۱۸ و ۱۹ ماه دی کودکان آبادی ها به دسته های مختلف تقسیم شده و بر تپه ها و بلندی های اطراف آبادی خود آتش روشن می کنند. هیزم آتش از قبل آماده می شود تا در شب هنگام مشکلی برای جمع آوری زباله نباشد. در این رسم اعتقاد بر این است که اگر نور آتش ها به درختان برسد محصولات طول سال پربرکت تر خواهد بود. در این مراسم بعد از خاموش شدن آتش ها دسته ها به ده باز می گردند. پس از این به یکی از افراد توبره بزرگی می دهند و به درب خانه ها می روند. در برخی موارد دسته ها با هم رو به رو شده، با هم درگیر می شوند تا یکی از دسته ها پیروز شود.

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

برخی معتقدند اصفهان را می شود به عنوان مهد هنر ایران معرفی کرد، اما برخی افراد معتقدند شهرهایی مانند شیراز یا دیگر شهرهای کشور مهد هنر ایران هستند. نکته مهم این است که حتی اگر نتوانیم اصفهان را مهد هنر ایران بدانیم به جرات می توانیم ادعا کنیم که اصفهان یکی از مرتبط ترین شهرهای کشور در عرصه هنر است. از هنر صنایع دستی گرفته تا هنر شعر و موسیقی و نویسندگی، همه و همه در اصفهان جایگاه ویژه ای داشته و دارند و این مسئله را می توان به خوبی از تاریخ و فرهنگ بومی و آداب و رسوم اصفهان جویا شد.

هنر در اصفهان در چه شاخه هایی قابل مشاهده است؟

جدا از هنر موسیقی، هنر را در بند بند وجود این شهر می توان مشاهده کرد. هنر در اصفهان در شاخه های زیادی همچون خاتم کاری، میناکاری، گچبری، گره چینی، قلمدان سازی، کاشی کاری، مسگری، منبت کاری، سفالگری، قلمزنی، مینیاتور، قالی بافی، زری و مخمل بافی، قلمکاری و فیروزه کوبی رواج دارد. تمام این موارد را می توان در معماری و صنایع دستی استان اصفهان مشاهده کرد. استان اصفهان در حال حاضر یکی از بزرگترین مراکز تولید صنایع دستی در ایران به حساب می آید.

 

هنر در اصفهان در چه شاخه هایی قابل مشاهده است؟

تاریخ هنر و موسیقی در اصفهان

بررسی تاریخ موسیقی ایران اطلاعات زیادی در مورد جایگاه موسیقی در شهر اصفهان به ما می دهد. طبق پژوهش های انجام شده جایگاه فرهنگ بومی و هنر در ایران باستان در چند دوره تاریخی در اوج خود قرار گرفته و در دوران دیگر ارزش افزوده چندانی نداشته است. هخامنشیان، ساسانیان و اشکانیان سه سلسله ای بوده اند که در دوران حکومت خود هنر و موسیقی را ارج نهاده اند و پیشرفت های زیادی در این زمینه رخ داده است. پس از این دوران هنر و موسیقی کمی رو به نزول رفت، اما مجددا در دوران صفویه و در پایتخت حاکمیت صفویه یعنی اصفهان، علم و هنر و موسیقی به اوج پیشرفت و اعتلای خود رسیده است.

جایگاه شعر و موسیقی در اصفهان

جایگاه موسیقی در اصفهان چیزی نیست که در آن شک و شبهه ای وجود داشته باشد. مکتب موسیقی این شهر یکی از ارزشمند ترین و بزرگترین مکتب های موسیقی در سراسر تاریخ موسیقی ایران بوده است. موسیقی در دوران تاریخی اصفهان به قدری جایگاه ارزشمندی داشته که در رژه های نظامی موسیقی دانان در صف های اول رژه حضور می یافتند.

از طرفی دیگر نه تنها موسیقی بلکه آواز نیز از جایگاه ویژه ای در هنر ایرانی برخوردار بوده است. شعر به عنوان یکی از مهمترین عناصر موسیقی اهمیت زیادی در موسیقی این شهر داشته است. حتی گفته می شود که در دوره های تاریخی صفویه تا زمان کنونی، معماری شهر اصفهان از موسیقی الهام گرفته شده است. و از آنجایی که به موسیقی، معماری منجمد هم گفته می شود این ادعا می تواند کاملا صحیح باشد.

جایگاه شعر و موسیقی در اصفهان

آواز اصفهان یا بیات اصفهان (ابیات اصفهان) یکی از پنج آواز موسیقی سنتی ایرانی است. گفته می شود که این آواز جزئی از دستگاه همایون است، اما برخی هم معتقدند که این آواز بخشی از دستگاه شور است. در این میان بخی هم معتقدند آواز اصفهان بیش از هر چیز شبیه گام مینور است.

فرهنگ بومی و آداب و رسوم اصفهان

هر آنچه که امروز در اصفهان می بینید نمایانگر فرهنگ غنی اصفهان در گذشته و تا کنون بوده است. معماری، هنر، تاریخ و آداب و رسوم این استان و این شهر نشان دهنده این است که اصفهان فرهنگی اصیل داشته و دارد. مطمئن باشید به همین دلایل است که از اصفهان با نام نصف جهان هم یاد می شود. در اصفهان همه چیز خاص اصفهان است. گویش، فرهنگ بومی و حتی آداب و رسوم. در ادامه قصد داریم در مورد فرهنگ و آداب و رسوم اصفهان بیشتر توضیح دهیم.

 

لباس ها و پوشش محلی، نمادی از فرهنگ اصفهان

خوشبختانه با وجود اینکه لباس ها و پوشش سنتی و محلی در بسیاری از شهرهای بزرگ محو شده و اثری از آن ها وجود ندارد، اما همچنان در برخی از شهرها و روستاهای اصفهان شاهد استفاده از پوشش محلی هستیم.

لباس ها و پوشش محلی، نمادی از فرهنگ اصفهان

لباس های محلی اصفهان در نوع خود بی نظیرند و نشان دهنده فرهنگ جذاب مردم این سرزمین هستند. پوشش سنتی زنان از دامن های کوتاه مخملی قرمز با چین های زیاد، پیراهن های گلدوزی شده و شلوار مشکلی تشکیل می شود. پوشش سنتی آقایان نیز تشکیل شده از شلوار های مشکی گشاد، پیراهن سفید، جلیقه های مشکی و کلاه های نمدی است. در فصل های سرد نیز از شال های ابریشمی برای بستن کمر و قبای بلند بر روی لباس های اصلی استفاده می شود.

 

آداب و رسوم اصفهان

فرهنگ و سنت در اصفهان همچنان با قدرت جایگاه خود را حفظ کرده و آداب و رسوم این منطقه در دل مردمان اصفهان باقی مانده است. آیین ها و مراسمات سنتی و انواع آداب و رسوم همچنان با تمام انرژی و علاقه انجام می شود. البته از این مسئله هم نباید بگذریم که آداب و رسوم اصفهان بسیار جذاب هستند و همین موارد است که باعث شده گردشگران داخلی و خارجی زیادی این شهر را به عنوان یکی از اولین و مهمترین مقاصد سفر خود انتخاب کنند. در ادامه آداب و رسوم اصفهان را معرفی می کنیم.

آیین شب اسفند کاشان

شب اسفند مشهورترین آیین شهرهای اصفهان و کاشان است. در ماه اسفند هر سال روزهای ماه بیست و پنج روز محاسبه می شوند و سال نیز ۳۶۰ روز محاسبه می شود و به ۵ روز باقی مانده سال پنجه می گویند. این جشن معمولا از حدود یک الی دو ماه قبل از اسفند برنامه ریزی می شود. اصالت این جشن از شهر کاشان است و بیشتر در شهرهای کاشان و شهرهای اطراف آن انجام می گیرد.

 

رسم سقاخوانی اصفهان

در استان اصفهان و شهر اصفهان آیین مذهبی نیز جایگاه ویژه خود را دارند. در این رسم عاشقان امام حسین در یکی از دستان خود مشکی آب گرفته و با دست دیگر خود کاسه ای می گیرند و در دسته های عزاداری امام حسین به عزاداران آب می دهند و شعرهایی مخصوص می خوانند. این رسم زیبا نه تنها در شهر اصفهان بلکه در بسیاری از شهرهای این استان انجام می شود.

 

رسم سقاخوانی اصفهان

جشن آبریزان در زاینده رود

یکی از زیباترین رسومات مردم اصفهان که متاسفانه امروزه انجام نمی شود رسم آبریزان است. این رسم زیبا به این شکل است که در یک روز مردم از هر طایفه و طبقه و دین و آیینی در کنار زاینده رود جمع می شوند. در این رسم زنان برای تماشا به بالای پل رفته و مردان با لباس های کهنه به درون آب می روند و با ظرف به یکدیگر آب می پاشند.

آتش افروزی و جل جلانی

یکی دیگر از رسومات استان اصفهان که بیشتر در حوالی نظنز و مناطق اطراف آن انجام می شود رسم آتش افروزی و جل جلانی است. در این رسم در شب های ۱۷، ۱۸ و ۱۹ ماه دی کودکان آبادی ها به دسته های مختلف تقسیم شده و بر تپه ها و بلندی های اطراف آبادی خود آتش روشن می کنند. هیزم آتش از قبل آماده می شود تا در شب هنگام مشکلی برای جمع آوری زباله نباشد. در این رسم اعتقاد بر این است که اگر نور آتش ها به درختان برسد محصولات طول سال پربرکت تر خواهد بود. در این مراسم بعد از خاموش شدن آتش ها دسته ها به ده باز می گردند. پس از این به یکی از افراد توبره بزرگی می دهند و به درب خانه ها می روند. در برخی موارد دسته ها با هم رو به رو شده، با هم درگیر می شوند تا یکی از دسته ها پیروز شود.

  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
  • linkedin
قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*